Tamtej nocy moje przeziębienie ustąpiło na tyle, że w końcu mogłam ponownie spotkać się z Elvą. Podbiegłam do niej, a ona do mnie. Kiedy się zbliżyła, chwyciłam ją w ramiona i przytuliłam. Oplotła rączkami moją szyję i odwzajemniła uścisk. – Tęskniłam za tobą, Elvo. Tak bardzo. – Tęskniłam za tobą, mamusiu. Mark i niania w końcu do nas dołączyli, a ja dziękowałam im wylewnie za opiekę nad