Punkt widzenia Liory Nie byłam gotowa na jego słowa. Całkowicie odebrały mi oddech. Zamrugałam, niepewna, czy dobrze go usłyszałam. Ale w jego oczach nie było droczącego się, aroganckiego uśmiechu ani chłodnej obojętności. Tylko szczerość. Niepokojąco surowa szczerość. I coś jeszcze, coś znacznie bardziej pierwotnego. Pragnienie. Nie wiedziałam, co powiedzieć. Mój mózg rozpaczliwie próbował dogoni