Punkt widzenia Adama Liora wyglądała jak postać wyjęta prosto z marzenia sennego. Z marzenia, którego nie miałem prawa śnić. Zeszła po schodach z niesamowitą gracją, a głęboki błękit jej sukni chwytał każdy najmniejszy błysk światła, jakby sam materiał był utkany ze zmierzchu. Jej włosy były upięte w miękkie loki, a kilka delikatnych kosmyków okalało jej twarz. Zacisnąłem dłonie w pięści za plecam