Nivera stała tam przez chwilę w bezruchu, a jej serce waliło jak młotem. Kiedy wróciła do środka, Marceline siedziała na kuchennej podłodze, opierając się plecami o szafki, a jej ramiona drżały od bezgłośnego płaczu. – Nie chciałam – powtarzała szeptem. – Nie chciałam… Nivera uklękła obok niej, ale nie odezwała się od razu. – Czy nic mu nie jest? – zapytała Marceline, unosząc zalaną łzami twarz. N