Steven był bardzo ostrożny, powtarzając, bym go nie okłamywała. Wiedziałam, że jeszcze w pełni mi nie zaufał. Nie powiedziałby mi teraz niczego, nawet gdybym zapytała. – Chodź, czas do łóżka. – Wprowadziłam Stevena do jego pokoju, podałam mu leki i zmieniłam bandaże na jego dłoniach i stopach. Gdy rozwijałam gazę z jego stóp, przesiąknięte krwią rany były wręcz wstrząsające. Zmarszczyłam brwi, czu