(Z perspektywy Sebastiana) Wychodzę przez drzwi domu watahy z walizką w dłoni, kiedy zatrzymuje mnie matka. No bo jakżeby inaczej. – Dokąd to się wybierasz? – żąda odpowiedzi. – Muszę wyjechać na kilka dni, żeby przewietrzyć umysł – rzucam lekceważąco. – Więc dokąd jedziesz? – Czy to ma jakieś znaczenie? – Owszem. Wkrótce zostaniesz alfą tej watahy. Musimy wiedzieć, gdzie jesteś, i musimy mi