(Punkt widzenia Serafiny) Sebastian odbiera telefon i odchodzi, gdy podchodzi do nas Brady. – Hej. – Hej, Brady. Skąd ten szybki powrót? Na pewno nie minęły jeszcze dwie godziny. Wyciąga ręce i pociera moje oba ramiona. – Nie, minęło dopiero około 45 minut. Ale strażnicy dali mi znać, że płakałaś i krzyczałaś, więc się martwiłem. Moja twarz lekko czerwienieje; nie zdawałam sobie sprawy, że moje em