*Rory* – Zabiłam go. Słowa te zabrzmiały jak szept, ledwo słyszalny przez szum w uszach, ale wciąż wypływały, w kółko. – Zabiłam go. Zabiłam go. Zabiłam go. Moje dłonie drżały, gdy się w nie wpatrywałam, nie widząc nic poza czerwienią, chociaż teraz były to moje palce, a nie pazury. Ale to nie miało znaczenia. Bo wciąż to czułam. Wciąż czułam szarpiący ruch pazura po skórze, przecinającego ją, jak