*Rory* – Rory – powiedział Xander, a jego głos wybrzmiał czysto i blisko. – Spójrz na mnie. – Patrzę – odparłam, choć moje oczy ciągle uciekały w stronę pierścienia, w stronę małego światła, które zaczęło gromadzić się pod moją piętą, jakby próbowało zasmakować kształtu mojej stopy. – Zostań ze mną – powtórzył. – Tutaj. Właśnie tutaj. Zerina naparła na moje żebra. 'Nie uciekamy przed kredą', oznaj