*Rory* Obudziło mnie gorąco. Nie takie zwyczajne, nie ciepło koców czy miarowy piec wtulonego ciała wilka, ale ten rodzaj, który siedzi za oczami i pod skórą, gorączka, która należy do samego szpiku. Moje usta były suche, gardło zdarte, a kiedy próbowałam przełknąć ślinę, miałam wrażenie, jakby na moim języku pozostał popiół. Sufit nade mną nie należał do skrzydła szpitalnego. Był to ciemny kamień