Rozdział 41. Perspektywa autora. Gdy tylko wydał ten zmysłowy rozkaz, Hazel weszła na łóżko, kładąc się. Cmoknął. „Nie w ten sposób, mamuś. Masz usiąść” – rozkazał po raz kolejny, a uśmieszek z jego twarzy zniknął w zaledwie sekundę. Hazel doskonale zdawała sobie sprawę, że pisała się na coś bardzo trudnego. Natychmiast usiadła, dokładnie tak, jak rozkazał, patrząc w górę i próbując utrzymać