WENUS Następnego ranka weszliśmy na pokład samolotu. Aaron nadal był na mnie wściekły. Milczał i był nieprzenikniony. Cały postęp, jaki zrobiliśmy w Rzymie, przepadł. Trudno się dziwić. To był mój pierwszy prawdziwy start. Przynajmniej tym razem byłam przytomna. I chociaż za wszelką cenę chciał mnie zignorować, wciąż pozwolił mi trzymać swoją dłoń, gdy samolot z rykiem obudził się do życia.