VENUS Aaron zawsze miał ostry język. Był wręcz brutalny w słowach. Ale cisza? Cisza była gorsza. Chodziła za mną jak duch od tamtej nocy w penthousie. Żadnego trzaskania drzwiami. Żadnych zgryźliwych uwag. Nic. Tylko cisza. Nie patrzył na mnie, chyba że musiał. Nie dotykał mnie. Nie wodził za mną wzrokiem, jak miał w zwyczaju, kiedy przechodziłam obok niego ubrana w sam jedwab i dumę. Założę się,