PERSPEKTYWA ALINY. Moje oczy rozszerzyły się na widok osoby przede mną. To nie był Jordan. – Lu... Lucian. – Zająknęłam się. Twarz Luciana była jak zwykle pusta, a fakt, że nie mogłam wyczytać jego wyrazu, sprawił, że moje serce zabiło jeszcze szybciej. – Cześć... – wydusiłam, posyłając mu niepewny uśmiech i subtelnie zerkając w stronę drzwi, by sprawdzić, czy jest tam Jordan, ale go nie było. – C