PERSPEKTYWA ALINY Jego oczy rozszerzyły się w szoku. – Ja… ja… – Nie mógł wydusić z siebie słowa. – Proszę, zachowaj swoje kłamstwa dla kogoś, kto chce ich słuchać – powiedziałam ostro, zimnym i tnącym tonem. – To był błąd, Lina – powiedział, wyciągając rękę, by mnie złapać, ale szybko się odsunęłam, a obrzydzenie na mojej twarzy było aż nazbyt widoczne. – Błąd? – prychnęłam, krzyżując ramiona. –