Z PERSPEKTYWY ALINY. "Laleczko." Jego głęboki, bogaty ton pieścił moje ucho. Westchnienie prawie uciekło z moich ust, zanim przypomniałam sobie, że byłam trochę zła na wspomnianego mężczyznę. "O co chodzi, Lucianie?" "W czym?" – zapytał, jakby nie miał pojęcia, o czym mówię. Wzięłam głęboki wdech, próbując utrzymać nerwy na wodzy. Byłam sfrustrowana, tak bardzo sfrustrowana i niebezpiecznie bliska