Punkt widzenia Valerie Jego pozbawione życia, zaspane oczy powoli rozszerzyły się, gdy mnie rozpoznał. Mimo jego wyglądu poczułam ulgę, widząc go tutaj. „Valerie!” Podskoczyłam w szoku, kiedy zatrzasnął mi drzwi przed nosem i usłyszałam zamieszanie wewnątrz. Nie wiem, co robił, i myślałam, że już ich nie otworzy, ale to zrobił. Już ciężko dyszał, przeczesując palcami włosy, przełknął z trudem ślin