Perspektywa Valerie Minęłam przedpokój, a słaby zapach skwierczącego czosnku i pieczonego mięsa poprowadził mnie ku wejściu do kuchni. Stanęłam jak wryta, a moje stopy wrosły w drewnianą podłogę. Zastygłam w bezruchu, wpatrując się w milczeniu w szerokie plecy Gideona, który stał przodem do kuchenki, operując szpatułką. Wciąż miał na sobie nieskazitelnie białą koszulę z biura, a rękawy podwinięte