~ Elara ~ — Padnij, Elaro! — krzyknął Brant. Elara natychmiast wykonała unik, kuląc się wraz z synem na asfaltowej drodze. — Aaach! Mamusiu! — zapłakał Izaak. — Wszystko w porządku, kochanie. Mam cię — powiedziała nerwowo Elara, mocno trzymając Izaaka. Głośny warkot rozszedł się w powietrzu, gdy atakujący odmieniec odleciał na metr, przybity do drzewa strzałą z kamienia księżycowego. Na twarzy odm