~ Seraphina ~ Alistair co chwilę brał głęboki wdech. Wypił już drugą dolewkę herbaty, a mimo to wciąż się nie odzywał. – Panie Davenport, jak długo zamierza pan to przeciągać? – zapytała Seraphina. Alistair wpatrywał się w Seraphinę; jego brązowe oczy były poważne, jakby w milczeniu ją karcił. W końcu powiedział: – Matka Arabelli ją porzuciła. – Już mi to pan mówił – przypomniała Seraphina. Alista