[ Cillian ] „O nie, tylko nie teraz”. Jęknąłem, patrząc przez okno, gdy deszcz przybrał na sile. Lało jak z cebra, a niebu wtórowały głośne grzmoty. „Cill, zostańcie tutaj na noc” – usłyszałem cichy głos Elary. „Nie, Elaro, muszę przygotować się do jutrzejszego spotkania, a dokumenty mam w gabinecie” – odparłem i była to prawda. „Spotkanie można przełożyć” – argumentowała Mama. „Nie ma mowy, Mamo.