"Czy możesz mi powiedzieć, dlaczego twój pan chce mnie poślubić? Przecież go nawet nie znam?" Kate spojrzała na niego z przerażeniem i zakłopotaniem w oczach. Czuła się strasznie zdenerwowana. "Panno, jeśli chce pani uratować firmę pana Watsona, niech pani poślubi naszego pana. To jedyny warunek, jaki nasz pan stawia," powiedział. Kate pomyślała: "Jak mogłabym poślubić mężczyznę, którego nigdy w życiu nie spotkałam? Ale wiedziała, że nie ma innych możliwości, by uratować firmę swojego przybranego ojca." "Potrzebuję trochę czasu, żeby to przemyśleć," powiedziała zdezorientowana Kate. Była przecież tylko studentką. Alex wstał z krzesła i spojrzał na nią. "Panno, ma pani tylko jeden dzień na przemyślenie tej propozycji," Alex wręczył Kate wizytówkę. "Jeśli zmieni pani zdanie i zgodzi się poślubić naszego pana, proszę zadzwonić pod ten numer." Kate wzięła wizytówkę od Alexa: "Dziękuję." Alex odwrócił się i wyszedł z kawiarni. Kate siedziała tam oszołomiona, czuła się, jakby cały świat nagle na nią runął. Alex wyszedł z kawiarni i szybko wsiadł do samochodu. Po zamknięciu drzwi odwrócił się w stronę tylnego siedzenia. Siedział tam przystojny mężczyzna. Uniósł czarne oczy znad laptopa i spojrzał na Alexa. Jego spojrzenie było lodowate, wystarczyło jedno, by wywołać u kogoś zawał serca. Alex poczuł to ostre spojrzenie i bardzo się zdenerwował. "Panie, panna powiedziała, że potrzebuje czasu do namysłu." Przystojny mężczyzna obdarzył go zimnym uśmiechem. "Poczynić wszelkie przygotowania na jutro. Ona się zgodzi." Spojrzał na dziewczynę, która stała przed kawiarnią. Nawet gdyby chciała odmówić, nie mogła. Był legendarnym człowiekiem z kraju S. Wszyscy uważali go za boga wśród mężczyzn. W kraju S każdy wie, jak bezwzględny potrafi być, jeśli ktoś odważy się mu sprzeciwić. Jeśli chciał coś posiąść, nic nie mogło go powstrzymać. A teraz chce ją poślubić. Jak mogła mu uciec? Był mistrzem w zastawianiu pułapek, a ona była tylko małą dziewczynką, która nie miała pojęcia, czego on od niej pragnie. "Rozumiem, panie," Alex zrozumiał rozkaz swojego pana. "Idź," powiedział. Alex uruchomił samochód i odjechał. Spojrzał na swojego pana w lusterku wstecznym; wiedział, o czym myśli. Towarzyszył mu już od prawie dziesięciu lat. Cicho westchnął; wiedział, że od jutra życie jego pana nabierze nowego obrotu. Kate wróciła do swojego pokoju w akademiku w południe, myślami wracając do rozmowy w kawiarni. Kiedy zadzwonił jej telefon, spojrzała na niego i zobaczyła, że dzwoni jej matka, Rachel Weston. Odebrała. "Mamo?" "Kate, spotkałaś się z panem Woodem?" "Tak, mamo, już się z nim spotkałam." "Kate, co ci powiedział? Czy zamierza nam pomóc?" "Mamo, jeszcze nie jestem tego pewna, ale..." Rachel Waston przerwała jej, zanim zdążyła dokończyć. "Kate, chociaż jesteś naszą adoptowaną córką, daliśmy ci wszystko, co daliśmy naszej córce Sherry przez te wszystkie lata. Teraz jesteśmy w poważnych tarapatach. Czy możesz nam pomóc?" Te słowa zraniły Kate. Mimo że wiedziała, że nigdy naprawdę się o nią nie troszczyli, zawdzięczała im swoje życie. Rachel Weston sprzedałaby swoją biologiczną córkę za pieniądze, więc dlaczego miałaby być na tyle miła, by oszczędzić Kate? Była chciwą kobietą. Dla niej pieniądze były wszystkim. Teraz ich firma przeżywa głęboki kryzys. Jak Rachel mogła nic nie robić, żeby uratować siebie i swój tak zwany wizerunek? "Nie wiem, co zrobisz, ale musisz przekonać pana Wooda, żeby nakłonił swojego pana do pomocy naszej firmie, rozumiesz?" "Dobrze, mamo, rozumiem; zrobię, jak mówisz." Rachel Waston rozłączyła się. Kate miała zjeść lunch, ale teraz straciła apetyt. Spuściła głowę i pogrążyła się w myślach; Kate nie zauważyła nawet, kiedy ktoś otworzył drzwi. "Gdzie byłaś przez cały ranek?" zapytała Amy. Kate ocknęła się i rozejrzała. "Och, Amy, kiedy wróciłaś?" zapytała Kate z uśmiechem. Kate i Amy zaprzyjaźniły się, gdy dostały się na studia, ale z czasem stały się najlepszymi przyjaciółkami. "Co się stało? Wyglądasz blado," zapytała zaniepokojona Amy. "Nic, po prostu jestem zmęczona." Kate nie mogła powiedzieć jej prawdy. "Powiedz mi prawdę, czy ta rodzina Waltonów coś ci powiedziała?" Amy spojrzała na nią podejrzliwie. Amy wie, jak ta wredna rodzina Wastonów traktowała Kate przez ostatnie lata. "Amy, nie przesadzaj; nic mi nie powiedzieli. Boli mnie głowa, to nic takiego." "Skoro tak mówisz, dobrze, odpocznij teraz; mam zajęcia po lunchu." Amy wzięła torbę i wyszła z pokoju. Kate poczuła ulgę, że Amy nie zmuszała jej do mówienia czegokolwiek więcej. Położyła się na łóżku i zaczęła myśleć o swoim życiu. Mogła poślubić mężczyznę, którego nigdy nie spotkała, ale to nie tak, że miała inne wyjścia. Kate wiedziała, że musi spłacić dług, który im zawdzięczała. Kate westchnęła; musiała poświęcić swoją wolność i przyszłość za swoje długi. W luksusowym prywatnym pokoju VIP znajdowały się trzy osoby. Ci trzej mężczyźni byli bardzo przystojni. Jednak każdy z nich miał inne cechy. Mężczyzna po prawej stronie sofy wyglądał na figlarnego i beztroskiego. Nazywał się Adam Richard. Playboy z kraju S, chociaż nigdy nie bawił się kobietami, był nieco zalotny. Po przeciwnej stronie siedział mężczyzna, który wyglądał na spokojnego, poważnego i uprzejmego. Nazywał się Liam Jones. Pośrodku siedział najprzystojniejszy mężczyzna. Ubrany w czarny garnitur był królem świata biznesu kraju S, David Xiver. Jedno jego spojrzenie wystarczało, by każda kobieta oszalała na jego punkcie. Ludzie w kraju S wiedzą, że jest bezwzględnym psychopatą, jeśli ktoś spróbuje mu się sprzeciwić. Udzielał im surowych lekcji, przez które żałowali, że się urodzili. Nigdy nie dbał o nikogo poza swoimi przyjaciółmi i nią.