Ruszam za Samanthą. – Pozwól jej odejść. Żaden Sterling nie będzie biegał za nikim, a ona jest nikim. – Uważaj, matko, mówisz o kobiecie, którą kocham, i o matce mojej córki. Wychodzę z gabinetu i wykrzykuję imię Samanthy, gdy robi pierwszy krok na schodach. Nie ogląda się i idzie dalej. Niech mnie diabli, jeśli myśli, że może po prostu ode mnie odejść. Doganiam ją, gdy wchodzi na trzeci stopień.