Punkt widzenia Bailey – Bailey, dzień dobry – powiedział łagodnie tata. Nie odpowiedziałam. Po prostu przeszłam obok niego, z torbą zwisającą mi z ramienia, a moją twarz pokrywała bladość po kolejnej nieprzespanej nocy. Szczypały mnie oczy, ale nie chciałam, żeby znów zobaczył, jak płaczę. Westchnął. – Bailey, proszę cię, nie rób tak. Zatrzymałam się na sekundę, wpatrując się w podłogę. Mój głos b