Z perspektywy Ethana Kiedy ojciec wreszcie zwolnił mnie z aresztu domowego, czułem się, jakbym właśnie wyszedł z więzienia. Uziemił mnie i zmuszał do treningów, jakbym miał iść na wojnę. To były tortury. Pod koniec pierwszego tygodnia dwa razy rozmawiałem ze ścianą, a wiatrak na suficie nazwałem Stanley. Nigdy wcześniej nie czułem się tak samotny. Kaleb wyjechał ze Stanów. Nikt nie wiedział dokąd,