Punkt widzenia Bailey Wciąż poprawiałam bluzkę, kiedy usłyszałam, że drzwi się otwierają. Odwróciłam się, a moje serce podskoczyło. – Selena! – pisnęłam, pędząc przez pokój. Upuściła torby i również krzyknęła: – Bailey! Wpadłyśmy sobie w ramiona, śmiejąc się tak głośno, że aż zatrzęsły się ściany. Przytuliła mnie tak mocno, że ledwie mogłam oddychać. – Tak bardzo za tobą tęskniłam! – powiedziałam,