Adrien nie przejmował się tym, jak go postrzegają inni. Okrążył porsche roadster i zachwycił się czerwonym kolorem. Spojrzał na numer rejestracyjny, który był unikalny: RE12345.
– Co za zajebisty numer rejestracyjny! – zaśmiał się Adrien, wyjął kluczyk i lekko go nacisnął. Światła samochodu zamigotały dwukrotnie, a on szybko usiadł na fotelu kierowcy.
– Wow, jestem teraz właścicielem samochodu! – Adrienowi wydawało się, że wciąż śni. Wszystko wydarzyło się tak nagle!
– System! Czy ty naprawdę istniejesz?
– Oczywiście.
– Błogosławieństwo z niebios! – Adrien zaśmiał się podekscytowany.
Włożył kluczyk, przekręcił go i uruchomił silnik! Pod kontrolą Adriana porsche roadster wystrzeliło z świstem.
Jadąc ulicami Reburga, Adrien po raz pierwszy poczuł, że życie może być piękne.
Adrien wychował się w sierocińcu. Kiedy zdał sobie sprawę, że jest sierotą, stracił nadzieję na przyszłość. Więc chociaż był gnębiony i obrażany od dzieciństwa, znosił to wszystko, aż poznał na studiach pierwszą dziewczynę, która aktywnie go adorowała, Carrie, ale skończyło się to tak, jak się skończyło.
– Teraz ja, Adrien Higgins, nie jestem już tym, kim byłem! Muszę się całkowicie zmienić!
Po krótkiej przejażdżce Adrien wrócił do domu i zaparkował samochód na dole. Kiedy się odwrócił i zobaczył swoje stare, obskurne mieszkanie na wynajem, tworzyło ono ostry kontrast z jaskrawoczerwonym porsche.
Po powrocie do domu wziął prysznic i powiesił swoje nowo kupione ubrania. Potem zapadł w głęboki sen.
Adrien spał do wieczora i zamówił sobie super talerz owoców morza, na który nigdy wcześniej nie odważył się zamówić, delektując się nim podczas komunikacji z systemem.
– Systemie, jakie masz funkcje? Możesz mi to szczegółowo opowiedzieć?
– Gospodarzu, system jest wszechmocnym systemem z wieloma funkcjami. Gospodarzu, zamknij oczy i poczuj panel sterowania w swoim umyśle.
Zgodnie z instrukcjami systemu Adrien zamknął oczy. Wtedy w jego umyśle pojawił się bardzo zaawansowany panel sterowania. Na wyraźnym obrazie osiem okrągłych wzorów obracało się wokół największego wzoru pośrodku.
Wśród nich największe okrągłe logo miało napisane słowo "Poziom", a poniżej poziomu znajdował się również rząd małych liczb, które obecnie wskazywały 112/20000.
Osiem okrągłych klawiszy wokół niego było oznaczonych słowami "Błogosławieństwo", "Loterie", "Umiejętności", "Zameldowanie", "Przepowiednie", "Zamiana", "Klątwa" i "Technologie". Jednak teraz tylko klawisz Przepowiednie był podświetlony, a pozostałe kolorowe klawisze były zasadniczo przyciemnione. W prawym górnym rogu obszaru sterowania znajdował się kwadratowy klawisz Wyjście, a w lewym dolnym rogu klawisz funkcji Samoobrony!
– Systemie, widzę, że niektóre klawisze są przyciemnione, co oznacza, że nie są aktywowane. Co to znaczy? I co oznacza klawisz Poziom na środku?
– Klawisz Poziom oznacza, że wraz ze wzrostem wydatków gospodarza, poziom systemu stopniowo wzrasta z poziomu 1, a z każdym ulepszeniem aktywowane będą pozostałe klawisze wokół systemu. Po aktywacji system stanie się potężniejszy i doskonalszy. Obecnie gospodarz jest na poziomie 1, a EXP wynosi 112/20000. Kiedy EXP gospodarza zgromadzi się do 20 000, system wejdzie w fazę ulepszania.
– Rozumiem! Ten system jest po prostu idealny! – Adrien spojrzał ponownie na osiem klawiszy wokół i po cichu kliknął na klawisz Przepowiednie!
– Ding! Gospodarz aktywował klawisz Przepowiednie, a wynik zostanie wkrótce odświeżony!
To był pierwszy raz, kiedy Adrien użył klawisza funkcji systemu, więc był pełen oczekiwań!
– Ding! 22 marca 2034 roku zwycięskie numery w krajowej loterii dobroczynnej to 03, 06, 15, 21, 23, 32 i 11, z łączną premią 228 milionów dolarów, największa wygrana w historii! Proszę dobrze to wykorzystać, Gospodarzu!
– Co do cholery?! System dał mi zwycięskie numery, z premią 228 milionów dolarów! Muszę to obliczyć...
– Ding! Wersja systemu jest zbyt niska. Zaleca się, aby gospodarz ulepszył system natychmiast jutro.
– Rozumiem, Systemie!
Adrien był tak podekscytowany, że prawie nie spał całą noc. Ledwo zasnął około 3 nad ranem.
Spał do południa następnego dnia, ogarnął się, założył kupione poprzedniego dnia ubrania Fendi i planował wyjść, aby najpierw kupić los na loterię i szybko wydawać pieniądze, aby ulepszyć system!
Kiedy tylko zszedł na dół, nagle zauważył, że wokół jego czerwonego porsche roadster stoi wielu ludzi. Adrien był zdziwiony. Dlaczego tak wielu ludzi otaczało jego samochód?
Zanim się zbliżył, usłyszał, jak kobieta mówi: – Twoje dziecko tak porysowało komuś samochód. Nie możesz porządnie wychować swojego dziecka?!
– Ja... Misaelu! Popatrz, co zrobiłeś!
Słysząc to, Adrien poczuł uderzenie w serce. Dopiero wczoraj dostał porsche roadster i pielęgnował go jak skarb. Czyżby to psotne dziecko go pomazało?
Pośpieszył, przecisnął się przez tłum i oniemiał na miejscu!
– Cholera! Mój samochód!!
Boczne drzwi porsche roadster były pokryte kwiatami, chmurami i drzewami narysowanymi przez dziecko o imieniu Misael przy użyciu pisaków na bazie wody.
– Właściciel samochodu jest tutaj! – powiedział ktoś.
– Proszę pana!! Czy to pana samochód? – zapytała nerwowo kobieta.
– Mój, i dlaczego teraz tak wygląda? – Adrien był niezadowolony.
– Przepraszam, bardzo przepraszam! Moje dziecko jest za małe. Nie pilnowałam go uważnie i on porysował pana samochód! Ile będzie kosztować naprawa? Zrekompensujemy to panu! – powiedziała nerwowo kobieta.
– Ten samochód kosztuje ponad sto tysięcy dolarów. Możecie nie być w stanie na to zarobić, nawet jeśli sprzedacie swój dom! – zauważył mężczyzna, który obserwował zamieszanie.
– Co?! To takie drogie?! – Kobieta była oszołomiona, słysząc to.
– Tak, to porsche roadster! Rzadko go widać na drodze. Ale dlaczego zaparkowałaś taki ładny samochód tutaj?
Kobieta znów była oszołomiona. Potem wyciągnęła rękę i chwyciła swoje dziecko, mocno ścisnęła jego szyję i mocno nacisnęła. Dziecko upadło na kolana przed Adrienem i zaczęło głośno płakać ze strachu.
Adrienowi odebrało mowę. Spojrzał na dziecko przed sobą. Misael miał prawdopodobnie trzy lub cztery lata. A fakt, że matka wciąż tam czekała, nie uciekając, pokazywał, że ma wystarczające poczucie odpowiedzialności. Adrien nie był apodyktyczną osobą. Po zobaczeniu tej sceny poczuł się o wiele mniej zły.
– Co robisz? Nawet jeśli twoje dziecko popełniło błąd, nie możesz go zmuszać do klękania przede mną!
– łaahh!! Mamo, proszę, nie bij mnie więcej! – Misael płakał żałośnie, gdy kobieta wymierzyła mu serię klapsów po pupie.
















