– Co takiego? – Seraphina rozszerzyła oczy i ciężko przełknęła ślinę. – Ty… ty jesteś kobietą, którą straciłem – wymamrotał Alistair. – Nie masz pojęcia, o czym mówisz – Seraphina zacisnęła dłonie w pięści, odetchnęła, a potem wstała z krzesła. Odeszła pospiesznie, próbując zapanować nad drżącymi nogami, i zatrzymała się przed lodówką. Otworzyła ją i wyjęła butelkę wody. Alistair patrzył, jak pije