Seraphina pospiesznie poderwała się z krzesła, nim zdążyła się zakrztusić, i wybiegła do łazienki. Alistair, rzuciwszy okiem na wciąż zdezorientowane twarze zgromadzonych, pospieszył za nią. "Ty... Donosiłeś na mnie przez cały ten czas?" – Dorian ciężko dyszał, a jego klatka piersiowa unosiła się w szybkim rytmie. "Przepraszam... Ale... musiałem stanąć po stronie wygranych" – zająknął się Vance. "