AELIANA Jej zapach wypełnił moje nozdrza. Odwróciłam się, patrząc na słabą, migoczącą czerwoną poświatę bijącą z jednego punktu. To było dziwne, że nie słyszałam nawet bicia jej serca. — Pokaż się — rzucił chłodno Voktor. Zmarszczyłam brwi i wskazałam na nią palcem. — Ona tam jest, prawda? — O? Widzisz mnie? — Jej głos zdawał się nieść w sobie echa minionych wieków. — Ta, a ja, kurwa, nic ni