POV Elary Oczy Dravena rozszerzyły się, gdy na mnie patrzył. Mrugnęłam w odpowiedzi, nie rozumiejąc, dlaczego jest taki oszołomiony. Czy naprawdę powiedziałam coś tak niezwykłego? Właściwie… co ja właśnie powiedziałam? Niezbyt pamiętałam. – Elara… – zaczął. – Ile ty właściwie wypiłaś? Uznałam, że to nie jego sprawa, więc odparłam: – Myślę, że powinieneś już iść, Draven. Zmarszczył lekko brwi, wygl