Perspektywa Lyry Zimne ostrze odsunęło się od mojej skóry, a ja odetchnęłam z ulgą. Ktokolwiek był właścicielem tego niskiego głosu, właśnie mnie uratował. Z reakcji porywaczy wywnioskowałam, że boją się tego człowieka — może naprawdę był ich przywódcą. Jeśli nie przywódcą, to z pewnością kimś na tyle ważnym, by przerazić ich i zmusić do milczenia. — Nie wiem, co was opętało, żeby to zrobić — powi