POV Lyra Mój ojciec nagle wstał. – Kaelenie, chciałbym zamienić z tobą słowo na osobności – powiedział poważnie. Zaczęłam protestować, ale Kaelen delikatnie dotknął mojej dłoni. Spojrzałam na niego pytająco, a on lekko skinął głową. Widząc, że nie ma nic przeciwko, nie sprzeciwiałam się, choć czułam się nieswojo. Patrzyłam, jak Kaelen wstaje i wychodzi z pokoju z moim ojcem, zostawiając mnie samą