On musi żartować. Ale nie wygląda na rozbawionego czy żartującego. Jego oczy rzucały mi wyzwanie, bym zaprzeczyła jego roszczeniu. – Co… masz… na myśli? – wydukałam. – Co sądzisz, że mam na myśli, Butter? – powiedział cicho, lecz stanowczo. – Jesteś moja, więc mogę na ciebie patrzeć jak chcę, kiedy chcę i gdzie chcę. – Jego oczy wciąż obserwowały mnie jak jastrząb. Moje serce podskoczyło szaleńczo