– Cóż, twoja córka jest moją przeznaczoną. Mama zatoczyła się w stronę sofy. Usiadła ze zrezygnowanym westchnieniem. – Wow – wykrzyknęła, chowając twarz w dłoniach. Eros i ja odwróciliśmy się, by wymienić spojrzenia. Mama podniosła wzrok i wskazała na jedno z krzeseł. – Siadajcie – zaproponowała. – Dziękuję – uśmiechnął się Eros, po czym pociągnął mnie na nasz największy fotel, a sam usiadł obok.