Wtedy ktoś zatrąbił klaksonem. To był Arthur. – Cholera, Arthur! – przeklął Eros i pochylił się po więcej pocałunków. Arthur zatrąbił po raz drugi. Eros z wahaniem się odsunął. Nasze oddechy były urywane. Powoli mnie przytulił i wciągnął mój zapach, zanim w końcu mnie puścił. Potem odwrócił się i wsiadł do samochodu, nie oglądając się za siebie. Czy musiał odjeżdżać? Objęłam się ramionami, już za