Gdy zbliżała się północ, goście jeden po drugim kończyli swoje grupowe kolacje. Niektórzy nie mogli już dłużej czekać i już kucali na ziemi, jedząc. Nawet jedząc, ich oczy pozostawały utkwione w Siennie. Obserwowali ją i przełykali ślinę, jakby samo wpatrywanie się w jej jedzenie mogło ich jakoś nasycić. Sienna przyniosła wszystkie dania i postawiła je na pobliskim stole. Powiedziała Gaelowi, żeby