Kiedy to mówiła, głos Chloe znów się załamał. Zatrzymali się w miejscu. Declan puścił dłoń Chloe i uniósł jej podbródek palcem. Jej słodka, delikatna twarz była zalana łzami, a wielkie, lśniące oczy zdradzały poczucie winy i niepokój. „Dlaczego płaczesz? To nie twoja wina” – powiedział Declan, delikatnie ścierając kciukiem łzy z kącików jej oczu. „Znosiłaś Siennę w imię jedności rodziny. Wiem o ty