Uśmiechnęłam się. Przynajmniej dwie osoby tutaj szczerze się ze mnie cieszyły. Trzy osoby! Pan Gannon! Podszedł i uścisnął mnie mocno. Miał na sobie biały T-shirt, który napinał się na jego ogromnych mięśniach. – Gratulacje, Amity! – powiedział, spoglądając na mój pierścionek. – Dziękuję, panie Gannon! – odparłam z uśmiechem. – Nie ma za co, Luno! Mów mi Garrett! – nalegał. – Dzięki, Garrett – pow