Gerald odwrócił się i spojrzał na Xavię obojętnie. – Xavio, oczywiście, że nie zapomniałem o rzeczach, które powiedziałaś. Rzeczywiście, to dzięki tobie czułem, że w tamtym okresie jest nadzieja w moim życiu. Wiedziałaś o tym? Byłem wtedy gotów oddać ci wszystko. Jednak to ty ze mną zerwałaś. Szczerze mówiąc, do tej pory mnie to boli. Mam tylko nadzieję, że zawsze będzie ci się dobrze wiodło. Tak