— Sienno, kochanie. — Sienno, to mama. — Skarbie, dlaczego śpisz na pufie? Chodź, pomogę ci położyć się chociaż na kanapie. Zajęło to chwilę, ale Sienna w końcu się obudziła, słysząc znajomy, ukochany głos. Z trudem otworzyła oczy i ziewnęła, wołając Eleanor: — Mamo? Jej głos był słaby i rwał się, gdy mówiła: — Dlaczego... dlaczego już tu jesteście? Miałam was odebrać z lotniska. Sienna tak często