Rozdział dwudziesty szósty •SEBASTIAN• „Sama twoja egzystencja mnie obraża, o to chodzi!” Te siedem słów wciąż brzmiało mi w głowie, gdy szedłem szukać Vivienne. Z jakiegoś powodu uderzyły w czułą strunę, a kiedy je wypowiadała, poczułem ukłucie w piersi. Ale mimo tego, jak bardzo poczułem się zraniony, nie przestałem jej szukać. Mówiłem sobie, że nie ma powodu, by mnie lubiła, skoro została zmusz