Rozdział piąty •SEBASTIAN• – Co to ma, do jasnej cholery, być?! Czy ja się przesłyszałem? – cedziłem przez zęby, a na jego twarzy pojawił się drwiący uśmieszek. – Powiedziałem, że jedziecie w podróż poślubną z żoną – powtórzył. – Dlaczego? – zapytałem, udając spokój. – Bo tak wypada – odparł. – Cóż, ja nigdzie nie jadę. Mam ważniejsze rzeczy do roboty niż spędzanie czasu z wiedźmą – oświadczyłem.