Aurora: Otworzyłam oczy, czując zapach mocnych perfum podsuwanych mi pod nos. Zakaszlałam w odpowiedzi, a pielęgniarka, która stała przede mną, cofnęła się o krok, pozwalając mi zaczerpnąć tchu, zanim się uśmiechnęła. Nie musiałam spoglądać w bok, by wiedzieć, że Dimitri siedzi na kanapie, i choć wiedziałam, że powinno to być teraz moim najmniejszym zmartwieniem, nie mogłam powstrzymać narastające