Arthur nigdy nie przypuszczał, że usta Sereny mogą być tak jadowite, a każde słowo było wymierzone prosto w niego. „Czy ona naprawdę próbuje mnie zabić złością?” – pomyślał, czując coraz większy ucisk w klatce piersiowej. „Ty... ty... ty wyrodna córko” – wykrztusił, a jego głos drżał z wściekłości. Serena uniosła brew. „Więc uważa pan, że to nie jest w porządku, co? „To jak pan miał czelność zmusz