Perspektywa trzeciej osoby — Ja… przepraszam! Wciąż się tego uczę — powiedział Elian łamiącym się głosem, a klatka piersiowa Alfy zacisnęła się z bólu. To, co Elian rzucił, upadło mu na kolana; Kaelen szybko to złapał, zanim zsunęło się na podłogę. Alfa podniósł wzrok w samą porę, by zobaczyć plecy uciekającego Omegi. Dźwięk pociągania nosem, który do niego dotarł, sprawił, że jego serce ścisnęło