Perspektywa Naelina Czułem się świetnie po tym, jak przez ostatnie cztery rundy skopałem mu tyłek, dopóki Rorik mnie nie złapał, nie podciął mi nóg od tyłu i nie rzucił mną o ziemię. Jednym szybkim ruchem usiadł na mnie okrakiem, unieruchamiając moje ramiona nad głową. Leżałem tam, dysząc ciężko i próbując złapać oddech. Ten skurwiel jest dobry! Naprawdę mi dołożył! Spoglądam na Rorika; jego twarz