Perspektywa Rorika Obudziłem się i spróbowałem poruszyć lewą ręką, ale poczułem na niej ciężar. Powoli otworzyłem oczy i odwróciłem głowę, by sprawdzić, co to takiego. Serce mi zamarło, gdy zobaczyłem szopę rozczochranych, białych włosów spoczywającą na moim ramieniu. Naelin miał lekko uchylone usta, przez które wymykało się ciche, delikatne chrapanie. Zauważyłem strużkę śliny ściekającą z kącika