~ ENRIQUE ~ Na dole panuje absolutna cisza... Skręcając za róg, idę na sam koniec, aż pojawia się w zasięgu mojego wzroku. Znów nie uchwyciłem bicia jej serca. Przez sekundę przystaję, zamierając, gdy zalewa mnie fala nostalgii. Sposób, w jaki siedzi, przywołuje wspomnienia. Jej kolana są podciągnięte, ręce owinięte wokół nich, a głowa oparta na kolanach. – Wstawaj – rozkazuję, z żołądkiem skręcon