~ KATALEYA ~ Krótką chwilę później, Dante skończył już przywitanie ze wszystkimi i siedzi teraz pomiędzy mną a mamą. W jego oczach widać cień obawy i ten niepokój, który odczuwałam wcześniej, powraca. – Wyglądasz na zmartwionego… – pytam cicho. – Nie sądziłem, że tak szybko wejdziesz w swoją moc. – Posyła mi blady uśmiech. Uśmiech, przez który tak bardzo chciałabym umieć przejrzeć. Ale mój brat je